Nagroda Nobla w dziedzinie fizyki
Zestaw danych treści
- 1 Laureaci Nagród Nobla w dziedzinie fizyki
- 2 Lata 2001-2007
- 3 Lata 1976-2000
- 4 Lata 1951-1975
- 5 Lata 1926-1950
- 6 Lata 1901-1925
- 7 Zobacz też
- 8 Linki zewnętrzne
//
Laureaci Nagród Nobla w dziedzinie fizyki
Lata 2001-2007
- 2007
Albert Fert (½)
Peter Grünberg (½)
za rewelacja gigantycznego magnetooporu
- 2006
John C. Mather (½)
George F. Smoot (½)
za objawienie, że kosmiczne mikrofalowe lśnienie tła ma forma promieniowania ciała znakomicie czarnego i za objawienie anizotropii tego promieniowania
- 2005
Roy Glauber (½)
za naukowy relacja zachowania cząstek światła
John Kuluar (¼)
Theodor Hänsch (¼)
za współpraca w postęp precyzyjnej spektroskopii laserowej
- 2004
David J. Gross
H. David Politzer
Frank Wilczek
za obsługiwanie teorii asymptotycznej swobody w silnych oddziaływaniach między cząsteczkami elementarnymi
- 2003
Aleksiej Aleksiejewicz Abrikosow
Witalij Łazarewicz Ginzburg
Anthony James Leggett
za mistrzowski udział w bieg teorii nadprzewodnictwa i nadciekłości.
- 2002
Raymond Davis Jr. (¼)
Masatoshi Koshiba (¼)
za detekcję neutrin kosmicznych (R.D. - pierwszą; M.K. - ponowną, w szczególności rejestrację neutrin pochodzących z wybuchu supernowej); dało to pierwsza zasada astronomii neutrinowej
Riccardo Giacconi (½)
za postęp astronomii promieniowania X (struktura pierwszych detektorów, rewelacja pozasłonecznych źródeł, wykazanie, że blask X jest składową promieniowania tła, i in.)
- 2001
Eric Cornell
Wolfgang Ketterle
Carl E. Wieman
za uzyskanie nowego stanu materii, tzw. kondensat Bosego-Einsteina, i za wykonanie doświadczeń powyżej zbadaniem jego właściwości.
Lata 1976-2000
- 2000
Zhores I. Alferov (¼)
Herbert Kroemer (¼)
za osiągnięcia w dziedzinie półprzewodników heterostrukturalnych
Jack Kilby (½)
za udział w wynalezienie układu scalonego
- 1999
Gerardus ‘t Hooft
Martinus J.G. Veltman
za wyświetlenie kwantowej struktury oddziaływań elektrosłabych
- 1998
Robert B. Laughlin
Horst Störmer
Daniel C. Tsui
za rewelacja cieczy kwantowej ze wzbudzeniami o ładunku ułamkowym
patrz również: skutek Halla (kwantowy), część “śladowy kwantowy rezultat Halla”.
- 1997
Steven Chu
Claude Cohen-Tannoudji
William D. Phillips
za bieg metod chłodzenia i pułapkowania atomów laserem
- 1996
David M. Lee
Douglas D. Osheroff
Robert C. Richardson
za objawienie nadciekłości w izotopie helu-3
- 1995
Martin L. Perl
Frederick Reines
za mistrzowski współpraca do fizyki leptonów
- 1994
Bertram Brockhouse
Clifford Shull
za rozwojowy współpraca do rozwoju technik rozpraszania neutronów na rzecz badań materii skondensowanej
- 1993
Russell A. Hulse
Joseph H. Taylor Jr.
za objawienie nowego typu pulsarów, które otworzyło nowe potencjał badania grawitacji
- 1992
Georges Charpak
za jego wynalezienie i postęp detektorów cząstek, a głównie wielodrutowej komory proporcjonalnej
- 1991
Pierre-Gilles de Gennes
za objawienie, że metody rozwinięte w pobliżu badaniu zjawisk uporządkowania w prostych układach mogą być uogólnione do z większym natężeniem złożonych form materii, na przypadek ciekłych kryształów i polimerów
- 1990
Jerome I. Friedman
Henry W. Kendall
Richard E. Taylor
za ich pionierskie badania dotyczące szczegółowo nieelastycznego rozpraszania elektronów na protonach i związanych neutronach, co miało zasadniczy oddziaływanie na postęp modelu kwarkowego w fizyce cząstek
- 1989
Norman F. Ramsey(½)
za wynalezienie metody oscylacyjnych pól i ich użytek w maserach wodorowych i zegarach atomowych
Hans Georg Dehmelt(¼)
Wolfgang Paul(¼)
za bieg techniki pułapek jonowych
- 1988
Leon Max Lederman
Melvin Schwartz
Jack Steinberger
za metodę wiązki neutrinowej i zobrazowanie dubletowej struktury leptonów na skroś objawienie neutrina mionowego
- 1987
J. Georg Bednorz
Karl Alexander Müller
za wzrost w odkryciu nadprzewodnictwa materiałów ceramicznych
- 1986
Ernst Ruska(½)
za jego podstawowe prace z optyki elektronowej i hipoteza pierwszego mikroskopu elektronowego
Gerd Binnig(¼)
Heinrich Rohrer(¼)
za ich hipoteza skaningowego mikroskopu tunelowego
- 1985
Klaus von Klitzing
za objawienie kwantowego efektu Halla
- 1984
Carlo Rubbia
Simon van der Meer
za ich newralgiczny współpraca do wielkiego projektu prowadzącego do odkrycia cząstek W i Z
- 1983
Subramanyan Chandrasekhar(½)
za jego badania teoretyczne procesów fizycznych istotnych na rzecz struktury i ewolucji gwiazd
William Alfred Fowler(½)
za jego badania teoretyczne i doświadczalne reakcji jądrowych ważnych na rzecz powstania pierwiastków we Wszechświecie
- 1982
Kenneth G. Wilson
za jego teorię zjawisk krytycznych w przejściach fazowych
- 1981
Nicolaas Bloembergen
Arthur Leonard Schawlow
Kai M. Siegbahn
za ich udział do rozwoju mikroskopii laserowej i elektronowej wysokiej rozdzielczości
- 1980
James Cronin
Val Fitch
za objawienie naruszania jednej z fundamentalnych zasad symetrii w rozpadach neutralnych mezonów K
- 1979
Sheldon Lee Glashow
Abdus Salam
Steven Weinberg
za prace powyżej jednolitą teorią wzajemnego słabego i elektromagnetycznego oddziaływania cząstek elementarnych
- 1978
Piotr Kapica(½)
za odkrycia w fizyce niskich temperatur
Arno Allan Penzias(¼)
Robert Woodrow Wilson(¼)
za objawienie promieniowania reliktowego
- 1977
Philip Warren Anderson
Sir Nevill Francis Mott
John Hasbrouck van Vleck
za fundamentalne badania teoretyczne struktury elektronowej układów magnetycznych i nieuporządkowanych
- 1976
Burton Richter
Samuel Chao Chung Ting
za ich (niezależne) rewelacja ważnej podstawowej cząstki elementarnej
Lata 1951-1975
- 1975
Aage Niels Bohr
Ben Roy Mottelson
Leo James Rainwater
za objawienie związku między ruchem kolektywnym i ruchem jednocząstkowym i rozszerzenie teorii budowy jąder atomowych oparte na tym związku
- 1974
Sir Martin Ryle (½)
za pionierskie prace w dziedzinie radioastronomii
Antony Hewish (½)
za objawienie pulsarów
- 1973
Leo Esaki (¼)
za objawienie tunelowania w półprzewodnikach
Ivar Giaever (¼)
za rewelacja tunelowania w nadprzewodnikach
Brian David Josephson (½)
za teoretyczne przewidzenie własności przepływu prądu nadprzewodnictwa przez barierę
- 1972
John Bardeen
Leon Neil Cooper
John Robert Schrieffer
za rewelacja teorii nadprzewodnictwa
- 1971
Dennis Gabor
za rewelacja zasad holografii
- 1970
Hannes Olof Gösta Alfvén (½)
za fundamentalne prace i odkrycia w dziedzinie magnetohydrodynamiki i ich owocne zastosowania do różnych działów fizyki plazmy
Louis Eugene Félix Néel (½)
za fundamentalne prace i odkrycia związane z antyferromagnetyzmem i ferrimagnetyzmem, które doprowadziły do ważnych zastosowań w fizyce ciała stałego
- 1969
Murray Gell-Mann
za udział i odkrycia związane z klasyfikacją cząstek elementarnych i ich oddziaływań
- 1968
Luis Walter Alvarez
za kluczowy współpraca w fizykę cząstek elementarnych, w szczególności za objawienie wielkiej liczby stanów rezonansowych, co było możliwe na skutek rozwinięciu techniki korzystania z pęcherzykowej komory wodorowej i analizy danych
- 1967
Hans Albrecht Bethe
za udział do teorii reakcji jądrowych, a zwłaszcza za odkrycia związane z wytwarzaniem energii w gwiazdach
- 1966
Alfred Kastler
za objawienie i rozbudowa metod optycznych badania rezonansu Hertza w atomach
- 1965
Sin-Itiro Tomonaga
Julian Schwinger
Richard P. Feynman
za ich fundamentalne prace w dziedzinie elektrodynamiki kwantowej, o głębokich konsekwencjach na rzecz fizyki cząstek elementarnych
- 1964
Charles Hard Townes
Nikołaj Basow
Aleksander Prochorow
za fundamentalne prace w dziedzinie elektroniki kwantowej, które doprowadziły do skonstruowania oscylatorów i wzmacniaczy bazujących na zasadzie działania masera i lasera
- 1963
Eugene Paul Wigner (½)
za udział w teorię jaja atomowego i cząstek elementarnych, a zwłaszcza za rewelacja i rola w tych teoriach podstawowych zasad symetrii
Maria Goeppert-Mayer (¼)
J. Hans D. Jensen (¼)
za odkrycia związane z powłokowym modelem jąder atomowych
- 1962
Lew Dawidowicz Landau
za pionierskie teorie skondensowanej materii, w szczególności ciekłego helu
- 1961
Robert Hofstadter (½)
za pionierskie badania rozpraszania elektronu w jądrach atomowych i dokonane na tej drodze odkrycia związane ze strukturą nukleonów
Rudolf Mößbauer (½)
za badania rezonansowej absorpcji promieniowania gamma i rewelacja w związku z tym efektu, jaki nosi jego imię
- 1960
Donald Arthur Glaser
za wymyślenie komory pęcherzykowej
- 1959
Emilio Gino Segrè
Owen Chamberlain
za rewelacja antyprotonu
- 1958
Paweł Czerenkow
Ilja Frank
Igor Tamm
za rewelacja i wykładnia efektu Czerenkowa
- 1957
Chen Ning Yang
Tsung-Dao Lee
za wnikliwe sprawdzian owszem zwanego prawa zachowania parzystości, co doprowadziło do ważnych wymyślić w związku z cząstkami elementarnymi
- 1956
William Bradford Shockley
John Bardeen
Walter Houser Brattain
za badania półprzewodników i wynalezienie tranzystora
- 1955
Willis Eugene Lamb (½)
za odkrycia związane ze strukturą subtelną widma wodoru
Polykarp Kusch (½)
za precyzyjne przydawka momentu magnetycznego elektronu
- 1954
Max Born (½)
za fundamentalne badania w dziedzinie mechaniki kwantowej, przede wszystkim za statystyczną interpretację funkcji falowej
Walther Bothe (½)
za metodę koincydencji i odkrycia dokonane tą metodą
- 1953
Frits (Frederik) Zernike
za relacja metody kontrastu fazowego, zwłaszcza za wymyślenie mikroskopu fazowo-kontrastowego
- 1952
Felix Bloch
Edward Mills Purcell
za rozbudowa nowych metod w obszarze precyzyjnych magnetycznych metod jądrowych i za odkrycia dokonane niedaleko ich zastosowaniu
- 1951
Sir John Douglas Cockcroft
Ernest Thomas Sinton Walton
za ich pionierskie prace związane z przekształceniem jąder atomowych za pomocą sztucznie przyspieszanych cząstek
Lata 1926-1950
- 1950
Cecil Frank Powell
za rozbudowa metody (kliszy) fotograficznej badania procesów jądrowych i za odkrycia związane z mezonami, dokonane blisko zastosowaniu tej metody
- 1949
Hideki Yukawa
za przewidzenie istnienia mezonów na podstawie teoretycznej pracy dotyczącej sił jądrowych
- 1948
Patrick Maynard Stuart Blackett
za rozbudowa metody komory WiJsona i za odkrycia, w pobliżu jej użyciu, w dziedzinach fizyki jądrowej i promieniowania kosmicznego
- 1947
Sir Edward Victor Appleton
za test fizyki górnych warstw atmosfery, a wyjątkowo za rewelacja owszem zwanej warstwy Appletona
- 1946
Percy Williams Bridgman
za wymyślenie aparatury do wytwarzania krańcowo wysokich ciśnień i za odkrycia, których na skutek temu dokonał w dziedzinie fizyki wysokich ciśnień
- 1945
Wolfgang Ernst Pauli
za rewelacja zasady wykluczania, nazwanej również zakazem Pauliego
- 1944
Isidor Isaac Rabi
za metodę rezonansową obserwacji własności magnetycznych jąder atomowych
- 1943
Otto Stern
za udział w postęp metody promieni molekularnych i za rewelacja momentu magnetycznego protonu
- 1942
nie przyznano
- 1941
nie przyznano
- 1940
nie przyznano
- 1939
Ernest Orlando Lawrence
za wynalezienie i postęp cyklotronu i za wyniki uzyskane niedaleko jego użyciu, w szczególności odnoszące się do pierwiastków sztucznie promieniotwórczych
- 1938
Enrico Fermi
za pokazanie istnienia nowych pierwiastków promieniotwórczych wytworzonych przez napromieniowanie neutronami i za objawienie reakcji jądrowych wywołanych przez powolne neutrony
- 1937
Clinton Joseph Davisson
George Paget Thomson
za doświadczalne rewelacja dyfrakcji elektronów na kryształach
- 1936
Victor Franz Hess(½)
za rewelacja promieniowania kosmicznego
Carl David Anderson(½)
za rewelacja pozytonu
- 1935
James Chadwick
za rewelacja neutronu
- 1934
nie przyznano
- 1933
Erwin Schrödinger
Paul Adrien Maurice Dirac
za objawienie nowych płodnych form teorii atomowej
- 1932
Werner Karl Heisenberg
za stwór mechaniki kwantowej, której użycie doprowadziło, między innymi, do odkrycia alotropowych postaci wodoru
- 1931
nie przyznano
- 1930
Sir Chandrasekhara Venkata Raman
za prace dotyczące rozpraszania światła i za rewelacja zjawiska nazwanego jego imieniem
- 1929
Książę Louis-Victor Pierre Raymond de Broglie
za objawienie falowej natury elektronów - patrz - fale materii
- 1928
Owen Willans Richardson
za prace dotyczące termoemisji elektronów, a w szczególności za objawienie prawa nazwanego jego imieniem
- 1927
Arthur Holly Compton(½)
za objawienie zjawiska (Comptona) nazwanego jego imieniem
Charles Thomson Rees Wilson(½)
za wynalezienie metody czynienia widzialnymi torów cząstek naładowanych elektrycznie, z wykorzystaniem kondensacji pary - patrz przedział Wilsona
- 1926
Jean Baptiste Perrin
za prace dotyczące nieciągłej budowy materii, a wyjątkowo za objawienie równowagi w procesach osadzania
Lata 1901-1925
- 1925
James Franck
Gustav Ludwig Hertz
za rewelacja praw rządzących zderzeniem elektronu z atomem
- 1924
Karl Manne Georg Siegbahn
za odkrycia i badania w dziedzinie spektroskopii promieni X
- 1923
Robert Andrews Millikan
za prace dotyczące elementarnego ładunku elektrycznego i zjawiska fotoelektrycznego
- 1922
Niels Henrik David Bohr
za egzamin i przenoszenie modelu budowy atomu w 1913 tudzież za rozbudowa swojej interpretacji mechaniki kwantowej.
- 1921
Albert Einstein
za zasługi na rzecz fizyki teoretycznej, wyjątkowo za rewelacja praw rządzących zjawiskiem fotoelektrycznym w 1905,
- 1920
Charles Edouard Guillaume
za udział który wniósł w precyzyjne pomiary w fizyce wskutek odkryciu anomalii w stopach niklowo-stalowych
- 1919
Johannes Stark
za rewelacja efektu Dopplera w promieniach kanalikowych i za objawienie rozszczepienia linii widmowych w polu elektrycznym (Następstwo Starka)
- 1918
Max Planck
za rewelacja kwantów energii
- 1917
Charles Glover Barkla
za objawienie charakterystycznego promieniowania rentgenowskiego pierwiastków
- 1916
nie przyznano
- 1915
Sir William Henry Bragg
William Lawrence Bragg
za zasługi w badaniu struktury krystalicznej za pomocą promieni Roentgena
- 1914
Max von Laue
za rewelacja dyfrakcji promieni Roentgena na kryształach
- 1913
Heike Kamerlingh-Onnes
za egzamin własności materii w niskich temperaturach, które to badania doprowadziły, interalia, do wytworzenia ciekłego helu
- 1912
Nils Gustaf Dalén
za wymyślenie automatycznych regulatorów przeznaczonych, w połączeniu z zasobnikami gazu, do zasilania światłem latarni morskich i pław świetlnych
- 1911
Wilhelm Wien
za odkrycia dotyczące praw rządzących promieniowaniem cieplnym
- 1910
Johannes Diderik van der Waals
za pracę ponad równaniem stanu gazów rzeczywistych i cieczy. Patrz Równanie van der Waalsa, Oddziaływania międzycząsteczkowe
- 1909
Guglielmo Marconi
Carl Ferdinand Braun
za współpraca w postęp telegrafii bezprzewodowej
- 1908
Gabriel Lippmann
za metodę fotograficznego odtwarzania kolorów opartą na zjawisku interferencji
- 1907
Albert Abraham Michelson
za zbudowanie nadzwyczajnie precyzyjnych przyrządów optycznych i pomiary metrologiczne przeprowadzone obok ich użyciu.
Zobacz: Interferometr Michelsona, Przeżycie Michelsona-Morleya
- 1906
Sir Joseph John Thomson
za teoretyczne i doświadczalne badania przewodnictwa elektrycznego w gazach
- 1905
Philipp Eduard Anton von Lenard
za pracę dotyczącą promieni katodowych
- 1904
Lord Rayleigh (John William Strutt)
za ankieta gęstości większości znanych gazów i rewelacja argonu
- 1903
Antoine Henri Becquerel (1/2)
za rewelacja promieniotwórczości naturalnej.
Pierre Curie (1/4)
Maria Skłodowska-Curie (1/4)
za wspólne badania zjawiska promieniotwórczości odkrytego przez profesora Henri Becquerela
- 1902
Hendrik Antoon Lorentz
Pieter Zeeman
za badania wpływu pola magnetycznego na zjawiska promieniowania
Patrz: Pokłosie Zeemana
- 1901
Wilhelm Conrad Röntgen
za objawienie promieni X,
Patrz: (Blask rentgenowskie)
Zobacz też
- fizyka, festiwal zagadnień z zakresu fizyki
- noty biograficzne
- skarbnica Wikipedii
- Nagroda Banku Szwecji w dziedzinie ekonomii
Linki zewnętrzne
- Strona internetowa Komitetu Noblowskiego
Literatura • Fizjologia i leczenie • Fizyka • Chemia • Rekompensata Pokojowa
Nagroda im. Alfreda Nobla : Ekonomia
p • d • e
Laureaci Nagrody Nobla z fizyki
1901: Röntgen • 1902: Lorentz, Zeeman • 1903: Becquerel, P.Curie, M. Curie • 1904: Rayleigh • 1905: Lenard • 1906: Thomson • 1907: Michelson • 1908: Lippmann • 1909: Marconi, Braun • 1910: van der Waals • 1911: Wien • 1912: Dalén • 1913: Kamerlingh-Onnes • 1914: von Laue • 1915: W.L.Bragg, W.H.Bragg • 1917: Barkla • 1918: Planck • 1919: Stark • 1920: Guillaume • 1921: Einstein • 1922: N.Bohr • 1923: Millikan • 1924: Siegbahn • 1925: Franck, Hertz • 1926: Perrin • 1927: Compton, Wilson • 1928: Richardson • 1929: de Broglie • 1930: Raman • 1932: Heisenberg • 1933: Schrödinger, Dirac • 1935: Chadwick • 1936: Hess, Anderson • 1937: Davisson, Thomson • 1938: Fermi • 1939: Lawrence • 1943: Stern • 1944: Rabi • 1945: Pauli • 1946: Bridgman • 1947: Appleton • 1948: Blackett • 1949: Yukawa • 1950: Powell • 1951: Cockcroft, Walton • 1952: Bloch, Purcell • 1953: Zernike • 1954: Born, Bothe • 1955: Lamb, Kusch • 1956: Shockley, Bardeen, Brattain • 1957: Yang, T.D.Lee • 1958: Czerenkow, Frank, Tamm • 1959: Segrè, Chamberlain • 1960: Glaser • 1961: Hofstadter, Mössbauer • 1962: Landau • 1963: Wigner, Goeppert-Mayer, Jensen • 1964: Townes, Basow, Prochorow • 1965: Tomonaga, Schwinger, Feynman • 1966: Kastler • 1967: Bethe • 1968: Alvarez • 1969: Gell-Mann • 1970: Alfvén, Néel • 1971: Gabor • 1972: Bardeen, Cooper, Schrieffer • 1973: Esaki, Giaever, Josephson • 1974: Ryle, Hewish • 1975: A.Bohr, Mottelson, Rainwater • 1976: Richter, Ting • 1977: Anderson, Mott, van Vleck • 1978: Kapica, Penzias, Wilson • 1979: Glashow, Salam, Weinberg • 1980: Cronin, Fitch • 1981: Bloembergen, Schawlow, Siegbahn • 1982: Wilson • 1983: Chandrasekhar, Fowler • 1984: Rubbia, van der Meer • 1985: von Klitzing • 1986: Ruska, Binnig, Rohrer • 1987: Bednorz, Müller • 1988: Lederman, Schwartz, Steinberger • 1989: Ramsey, Dehmelt, Paul • 1990: Friedman, Kendall, Taylor • 1991: de Gennes • 1992: Charpak • 1993: Hulse, Taylor • 1994: Brockhouse, Shull • 1995: Perl, Reines • 1996: D.Lee, Osheroff, Richardson • 1997: Chu, Cohen-Tannoudji, Phillips • 1998: Laughlin, Störmer, Tsui • 1999: ’t Hooft, Veltman • 2000: Ałfiorow, Kroemer, Kilby • 2001: Cornell, Ketterle, Wieman • 2002: Davis Jr., Koshiba, Giacconi • 2003: Abrikosow, Ginzburg, Leggett • 2004: Gross, Politzer, Wilczek • 2005: Glauber, Hall, Hänsch • 2006: Mather, Smoot • 2007: Fert, Grünberg